تاثیر کم‌کاری تشکل‎‌ها در توسعه‌نیافتگی نظام حمل‌و‌نقل و لجستیک

معاون اقتصادی و پشتیبانی اسبق شرکت بورس کالای ایران معتقد است تأخیر در ایجاد تشکل‌های صنفی که منجر به پراکنده کاری و هدر رفتن منابع کمیاب صنایع هم‌سنخ و از جمله زمان به عنوان یک منبع ارزشمند و غیرقابل جبران می‌شود، یکی از دلایل مهمی است که موجب عدم توسعه زیرساخت‌ها و نظام حمل‌و‌نقل و لجستیک متناسب با رشد و توسعه صنایع تولیدی به خصوص صنایع پتروشیمی در کشورمان شده است.

عسکر قربانی در گروه تلگرامی «جامعه بندری و دریایی» به برخی دیگر از علت‌های عدم توسعه‌یافتگی زیرساخت‌ها و نظام حمل‌ونقل و لجستیک کشور متناسب با توسعه صنایع  پرداخت و گفت: یکی دیگر از این علت‌ها کم‌کاری تشکل‌های ایجاد شده در جذب و به‌کارگیری افراد توانمند و دارای معلومات تخصصی و تجارب بین‌المللی و در نتیجه عدم توفیق آنها در شناسایی به موقع نیازهای مشترک اعضای تشکل صنفی به صورت Proactiv، و در نتیجه عدم حساسیت و ناتوانی آنان در Bench-Marking و انجام مطالعات تطبیقی به منظور تدوین و ارایه پیشنهاد و راهکار عملی در جهت رفع نیازهای مذکور، به متولیان امور کشور است.

وی افزود: تجربه کشورهای صنعتی نشان می‌دهد که توسعه فناوری، سیستم‌ها و روش‌ها پس از ایجاد و انعکاس نیاز از طرف ذی‌نفعان اتفاق افتاده است، لذا صنایع نباید انتظار داشته باشند که مخترعان یا دولت حتماً به تنهایی نیازهای آنها را به صورت دقیق و کامل شناسایی کرده و در عین حال اقدامات لازم در جهت رفع این نیازها را نیز معمول دارند.

قربانی تاکید کرد: عدم طراحی و برقراری یک نظام ارتباطی و کنکاش سیستماتیک توسط تشکل‌های صنفی به منظور ایجاد امکان برقراری ارتباط مستمر و دریافت اطلاعات لازم در خصوص نیازها و مسایل و مشکلات مبتلا به اعضا، جمع‌بندی و اتخاذ راهکارهای عملی در جهت رفع نیازها و حل مسایل و مشکلات مشترک آنها، به منظور ممانعت از انجام اقدامات موازی و جلوگیری از پراکنده کاری و ارتباط مستقیم تک‌تک اعضا با دستگاه‌های اجرایی نیز یکی دیگر از این علت‌هاست.

وی گفت: تعامل محدود تشکل‌های صنفی با اتاق بازرگانی و اتاق تعاون ایران و همچنین دستگاه‌های اجرایی کشور و کمیسیون‌های ذی ربط مجلس شورای اسلامی به هنگام تدوین لوایح و طرح‌های زیرساختی، و انتقاد آنها از دولت و مجلس پس از تصویب و اجرای طرح‌ها و لوایح مزبور (داشتن عکس‌العمل واکنشی نسبت به موضوعات یا Reactive بودن)، نیز از دیگر عوامل است.

این کارشناس اقتصادی خاطرنشان کرد:  اقدام تک تک تولیدکنندگان به ایجاد واحدهای سازمانی با امکانات محدود در تشکیلات اداری خود برای انجام امور بازرگانی خارجی، که این کار نه تنها منجر به از دست رفتن امکان صرفه‌جویی در هزینه‌ها و هم افزایی توان‌ها (synergy) می‌شود، بلکه عدم تخصیص و استفاده بهینه از امکانات لجستیکی و تأسیسات و تجهیزات بندری و دریایی موجود و همچنین کاهش قدرت چانه‌زنی آن‌ها در بازاریابی و فروش محصولات خود را نیزبه دنبال دارد.

قربانی در ادامه پیشنهاداتی به منظور کمک به ایجاد امکان تخصیص و استفاده بهینه از امکانات لجستیکی و تأسیسات و تجهیزات بندری و دریایی و بهره‌وری بیشتر آن‌ها به شرح زیر ارایه کرد:

١- با توجه به رشد روزافزون صنعت پتروشیمی در ایران، پیشنهاد می‌کنم که افراد اهل فن و قلم پس از جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل اطلاعات و انجام بررسی‌های لازم، مقالاتی را به رشته تحریر در آورده و ضمن چاپ آن‌ها در نشریات علمی و تخصصی، در قالب آن مقالات ضرورت و لزوم انتزاع بخش پتروشیمی از اتحادیه صادرکنندگان نفت، گاز و پتروشیمی، و تشکیل اتحادیه تولیدکننندگان و صادرکنندگان  محصولات پتروشیمی را به اتحادیه مذکور و مسئولان ذی ربط کشور گوشزد نمایند،

٢- تأسیس یک شرکت کاملا تخصصی (مانند شرکت بازرگانی پتروشیمی سابق)، توسط اتحادیه تولیدکنندگان و صادرکنندگان محصولات پتروشیمی متشکله، به منظور ایجاد امکان اعمال مدیریت متمرکز بر امور بازاریابی و فروش محصولات پتروشیمی تولیدی توسط کلیه اعضاء در شرکت ایجاد شده، که به نظر می‌رسد این کار می‌تواند با حذف مراجعات و رقابت مخرب شرکت‌های مختلف تولیدکننده محصولات پتروشیمی در دسترسی به امکانات محدود حمل‌و‌نقل جاده‌ای و ریلی، انبارها، تجهیزات بندری و شناورهای دریایی و استفاده از این امکانات، و همچنین حذف رقابت آن‌ها در دستیابی به بازارها – که در بیشتر اوقات منجر به ارزان فروشی محصولات می گردد-، امکان صرفه‌جویی در هزینه‌ها و کاهش قیمت تمام شده محصولات و در نتیجه افزایش قدرت رقابت با سایر کشورهای تولیدکننده این محصولات ( مانند عربستان )، و چانه‌زنی با متقاضیان خرید برای فروش کالا با شرایط مطلوب را فراهم کند.

٣- جذب سرمایه و مشارکت شرکت ایجاد شده در ایجاد و تجهیز اسکله‌ها و انبارهای خاص و ایمن در بندرهای مورد نظر در قالب قرادادهای مورد توافق،

٤- ایجاد و توسعه امکانات انبارش و تخلیه و بارگیری محصولات پتروشیمی در بندرهای استان خوزستان به ویژه بندر امام، با توجه به استقرار تعدادی از کارخانجات تولیدکننده این محصولات در استان مذکور، به منظور ترغیب شرکت‌های تولیدی و خریداران محصولات پتروشیمی به عدم حمل و صدور این محصولات از طریق بندرهای استان هرمزگان، و انجام این کار از طریق بندرهای استان خوزستان.

٥- تعیین امکانات زیرساختی، لجستیکی، حمل‌ونقلی، و ترانزیتی مورد نیاز کشور در ده سال آینده توسط دستگاه‌های اجرایی ذی ربط بر اساس یافته‌های حاصل از مطالعات قابل انجام و مندرجات اسناد بالادستی، و جلب مشارکت اشخاص داخلی و خارجی برای سرمایه‌گذاری در ایجاد و توسعه امکانات مزبور در قالب قرادادهای BOT و غیره.

/لجستیک ستاره طلایی

مطالب مرتبط